Evim; Benim Kelimelerim 2

20170917_220754-1

İkinci kelimem ‘evim’. Ev değil, yuva da demek istemiyorum çünkü ‘yuva’nın kulağıma fısıldadığı sesleri sevmiyorum galiba. Aradığım İngilizcede ‘home’ olan kelime ama ‘ev’ sanki sadece dört duvar. O yüzden de 2. Kelimem olarak ‘evim’ demeyi seçiyorum.

Bir kış akşamüstü, sağanak yağmurda ıslanmış, üşümüş, ayaklarına kara sular inmiş olarak gelirsin kapının önüne, anahtarı çantandan çıkarıp, kilide takıp çevirirsin ve adımını içeri attığında seni sarıp sarmalayan duygudur ‘evim’.

Kapıyı kapatıp, ışığı açtığında girdiğim, bana ait, en sevdiklerimle paylaştığım, kokusu sadece bende saklı, dört duvarı bizi sınırlasa da içine sinen anılarla, çerçevelerdeki resimlerle, raflardaki kitaplar ve pikapta çalan plağın sağa sola asılı kalmış seslerinde kendimi en iyi hissettiğim yer ‘evim’.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s