Evim; Benim Kelimelerim 2

20170917_220754-1

İkinci kelimem ‘evim’. Ev değil, yuva da demek istemiyorum çünkü ‘yuva’nın kulağıma fısıldadığı sesleri sevmiyorum galiba. Aradığım İngilizcede ‘home’ olan kelime ama ‘ev’ sanki sadece dört duvar. O yüzden de 2. Kelimem olarak ‘evim’ demeyi seçiyorum.

Bir kış akşamüstü, sağanak yağmurda ıslanmış, üşümüş, ayaklarına kara sular inmiş olarak gelirsin kapının önüne, anahtarı çantandan çıkarıp, kilide takıp çevirirsin ve adımını içeri attığında seni sarıp sarmalayan duygudur ‘evim’.

Kapıyı kapatıp, ışığı açtığında girdiğim, bana ait, en sevdiklerimle paylaştığım, kokusu sadece bende saklı, dört duvarı bizi sınırlasa da içine sinen anılarla, çerçevelerdeki resimlerle, raflardaki kitaplar ve pikapta çalan plağın sağa sola asılı kalmış seslerinde kendimi en iyi hissettiğim yer ‘evim’.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s